Echte Liefde Wacht

Stefan en Mieke waren in oktober 1995 op de tweede Echte Liefde Wacht bijeenkomst die werd georganiseerd.
Nu, 20 jaar huwelijk en 5 kinderen later, zijn ze komen getuigen hoe ze hun verkering hebben beleefd, en welke invloed het ‘wachten’ ook nu nog in hun huwelijk heeft.
Hieronder een korte samenvatting van hun zeer mooie en uitgebreide getuigenis.

vorige  keren

Archieven

ELW 49: STEFAN & MIEKE OVER 'ECHTE LIEFDE WACHT, 20 JAAR LATER'

Ze begonnen hun getuigenis met het verschil te benadrukken dat Echte Liefde Wacht maakt. Met de ondertussen opgedane levenservaringen konden ze zeggen dat de meeste koppels die zij kenden en die nog samen waren en waar het goed mee ging, koppels waren die hadden gewacht. Omgekeerd waren de koppels die ze kenden en die intussen uit elkaar gegaan waren, meestal koppels die niet hadden gewacht. Natuurlijk is dat geen strikte garantie, en ook als je in het begin ergens een misstap begaat kan het daarna nog goed komen. Maar zoals Mieke het uitdrukte, is een huwelijk waarbij man en vrouw niet hebben gewacht als een kledingstuk waar je een valse plooi in hebt gestreken. Het is daarna heel moeilijk om die valse plooi er nog uit te krijgen. Het weegt nog heel lang, soms zelfs voor altijd, door op die relatie.

Als eigenlijk startpunt namen ze het scheppingsverhaal uit Genesis. Stefan merkte op dat voorafgaand aan de schepping van Eva, er bij Adam een periode van eenzaamheid, van ‘wachten’ was. Dat wachten is echter niet louter passief, integendeel. Het is een tijd van zoeken en groeien, een tijd waarin men zich ontplooit, het is een leerproces.

Hoewel God de mens als man en vrouw geschapen heeft, en een mannelijk en vrouwelijk lichaam voor elkaar gemaakt zijn, is die lichamelijkheid en seksualiteit door de zondeval zwaar verstoord geraakt. God laat zijn schepping echter niet in de steek, en het is erg betekenisvol dat God zich incarneert, dat Hij een mens van vlees en bloed is geworden, waarmee het belang en de waardigheid van het menselijk lichaam wordt benadrukt. Jezus is bovendien de bruidegom van de Kerk, waarmee de onmetelijk diepe waarde van het huwelijk en dus ook de complementariteit van man en vrouw nog eens extra bevestigd worden.

​God is dus wezenlijk gericht op de relatie tussen en de eenwording van twee verschillende personen. Stefan en Mieke verwezen daarbij uitdrukkelijk naar het gebed van Jezus tot zijn Vader: “…opdat zij allen één mogen zijn zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U: dat ook zij in Ons mogen zijn opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt.” (Joh. 17, 21). Die eenheid met God afsmeken en verlangen is ook een tip voor ons persoonlijk gebed, bijvoorbeeld door in gebed de Heilige Geest te vragen om in ons te komen, want ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest. Bovendien zegt Jezus op het Laatste Avondmaal, en dus bij elke Eucharistie: “dit is mijn lichaam”, waarmee Hij bedoelt: ‘dit ben ik helemaal’. Hij zegt niet “dit is mijn geest”, maar wel “dit is mijn lichaam”, waarmee Hij in feite duidelijk maakt: ‘Ik geef mij helemaal aan u’.

Mieke wees dan op onze opdracht om vruchtbaar te zijn – met ons lichaam, in het huwelijk, maar ook om
spiritueel vruchtbaar te zijn. In Zijn diepste verlangen vraagt God ons om mede-schepper te zijn. De schepping blijft voortduren, en met alles wat we doen en zeggen, met onze manier van leven, kunnen we vruchtbaar zijn en mede-scheppers worden met God. Dat gebeurt op een unieke en bijzonder mooie manier door het voortbrengen, het mede-scheppen, van kinderen.

Dat positieve beeld plaatsten Stefan en Mieke dan in het ruimere kader van de geestelijke strijd die gelovigen moeten leveren. Als we naar de huidige maatschappij kijken zien we immers dat er meestal een heel ander beeld wordt opgedrongen van lichamelijkheid, van het huwelijk en van seksualiteit. De keuzes die wij in het bijzonder op dat gebied maken, vinden dus plaats op het toneel van die grote, geestelijke, kosmische strijd tussen goed en kwaad. We moeten daarbij niet pessimistisch of wanhopig of bang worden, maar we moeten wel realistisch blijven. Stefan gaf daarbij nog een wijze uitspraak van zijn grootvader mee: “Hoe moeilijker het wordt, hoe meer courage (moed) ik krijg.” Onze overwinning is immers door Christus verzekerd.

Vervolgens brachten ze hun persoonlijk verhaal. Stefan en Mieke werden thuis allebei katholiek opgevoed. Stefan vertelde dat hij eigenlijk al heel vroeg wist dat hij papa wilde worden, en ook dat hij al heel vroeg in zijn gedachten bezig was met zijn toekomstige vrouw en gezin. Als tiener bad hij al dat hij later een goede vrouw zou mogen ontmoeten, die een goede moeder zou zijn voor hun kinderen. Hij gaf mee dat het goed is om van jongs af aan al aan je toekomstige man of vrouw te denken en die nu al graag te zien.

Stefan heeft twee meisjes gekend vooraleer hij Mieke leerde kennen, maar hij had steeds de intentie om later een gezin te stichten. Hij heeft deze twee relaties verbroken toen duidelijk werd dat zij niet de geschikte vrouwen waren om er later het huwelijk en het gezin mee te stichten dat hij voor ogen had. Teleurgesteld door die ervaringen bad hij tot God, en vroeg dat als God wilde dat hij een gezin zou stichten, dat Hij hem dan de juiste vrouw moest brengen. Zes maanden later kwam hij Mieke tegen … Mieke had ook een jongen gekend vooraleer ze Stefan ontmoette, maar omdat haar ouders haar komen en gaan goed in de gaten hielden moest alles in het geniep gebeuren en hield de relatie niet lang stand.

Praktisch raden ze aan om Echte Liefde Wacht als een actieve levenshouding te kiezen. Stefan en Mieke raden een ‘gevuld hoofd’ en een ‘gevulde agenda’ aan. Een ‘gevuld hoofd’ betekent: vorm jezelf, ga op zoek naar de waarheid, onderzoek alles, en behoud het goede. Iedereen kan dat op zijn of haar niveau. Jezus zei: “zalig de armen van geest”, je moet dus niet veel gestudeerd hebben om tot geloof te komen, maar je moet wel je geloof vormen en verdiepen. Een ‘gevulde agenda’ betekent: doe dingen die goed zijn om je mee bezig te houden. Zoek plaatsen op waar je goede mensen kan tegenkomen, zoals een katholieke jeugdbeweging, vrijwilligerswerk, etc. Als je uit wil gaan, ga dan uit naar plaatsen die een goede reputatie hebben. Zorg dat je fysiek ook bezig bent met goede dingen, ontwikkel niet alleen je hoofd maar zorg voor een evenwicht tussen fysisch en psychisch werk. Maar vooral: kies de plaatsen waar je naartoe gaat. Als je een goede man of een goede vrouw wil tegenkomen, dan lopen die niet rond op plaatsen waar het niet goed is.